Gerrit Notenbomer

Flashback Gerrit Notenbomer (1946)
Gepubliceerd 31 oktober 2005 in NB nr. 5 van jaargang 2005-2006



Op 11 februari 1946 ben ik In Grootegast (op de grens van Groningen & Friesland) geboren. Mijn geboorteplaats wordt nog vaak bezongen op bruiloften en partijen. Haije Wiekstra uit Grootegast, schoot vier agenten door zijn ribbenkast…… enz. enz. En in maart 2005, was het plaatsje nog in het nieuws (de Telegraaf), omdat het jaarlijks vanaf 1476, meende ik, kan ook 1746 zijn geweest, 1-maal per jaar een haring verstrekte aan de armlastigen.
In 1955, ik was toen 9 jaar, zijn wij naar Groningen verhuist. Het sportief bezig zijn begon in Groningen, in de Timorstraat, ook toevallig Oost, mogelijk dat ik daarom later bij S.C. Orient terecht ben gekomen. Dat was in de tijd dat de kolen (nootjes 5) voor de kachel en de aardappelen nog per mud (zak van 70 kilo) werden opgeslagen voor de toen nog strenge winters.
Putjevoetbal, of lantaarntje, daar begon het mee. Voetje, voetje en dan een team kiezen uit de beschikbare spelers. Door een speler van het 1e van Velocitas, schoolmeester Eef Westerdiep, ben ik bij genoemde vereniging aangemeld en later aangenomen, je had toen nog z.g. ballotagecommissies
Velocitas (betekent: de snelvoetige) 1897 uit Groningen, is opgericht 1 april (geen grap) 1897.
Van deze vereniging ben ik een aantal jaren lid geweest en speelde toen in de jeugd. De trainingen werden o.a. verzorgd door Ron Groenewoud, later ook nog docent bij de KNVB. Het sportcomplex van Velocitas was en is nog steeds gelegen in het “Stadspark” van Groningen. De club heeft van 1955 tot 1960 betaald voetbal gespeeld in de toenmalige 2e divisie, maar is later weer teruggekeerd naar de amateurs. Ze hebben menige malen tegen Ajax en Feyenoord gespeeld en fraaie resultaten geboekt. Een klein stukje historie van mijn 1e cluppie.

Een gedenkwaardige dag in het bestaan van Velocitas is ongetwijfeld 23 juni 1934. Op die dag werd namelijk op het veld van UVV in Utrecht gestreden om de KNVB-beker tegen Feyenoord. Het scoreverloop:
1-0 Burg
2-0 Bas Pauwe
2-1 Mulder
2-2 Otto Bonsema
2-3 Van der Velde
De laatste goal werd na 20 seconden gescoord in de verlenging (sudden death).

Knvb_beker
Voorzitter Bonsema van Velocitas wordt gefeliciteerd.

Thans spelen ze in de 3e klasse KNVB. Nieuwsgierig? Kijk eens op:
Velocitas_1897
Bovenstaande beelden zijn van de site van Velocitas gehaald.
http://www.janschuil.com

Velocitas_clubblad
Rondbrengen van het clubblad
“De Velocitaan”
Groningen ca. 1956-1958

1962 naar Amsterdam
In Groningen ben ik in 1960 op 14 jarige leeftijd aan het arbeidsproces (PTT) begonnen. In 1962 ben ik gaan werken bij de Pl. Telefoondienst (later KPN) in Amsterdam, volgde daar eerst een 2 jarige bedrijfsopleiding en kwam in de kost bij een trambestuurder uit Friesland. Op maandagochtend met de trein naar Amsterdam en op vrijdagmiddag weer retour. In 1965 werd ik opgeroepen voor de keuring van de dienstplicht en kwam na een extra 3 daagse Marinekeuring in het Marinekamp “Hollandse Rading”, te Hilversum, terecht bij het Korps Mariniers in Doorn.
Korps_mariniers
1965
Diensttijd Korps Mariniers, lichting 65-6, 021165-310767 in vogelvlucht.
Van mijn lichting (plm. 120 man), die op 2 november 1965, moesten opkomen in de Van Braamhouckgeest Kazerne te Doorn, gingen er na een zeer pittige opleiding van 4 maanden – waar ik in de avonduren ook borduren heb geleerd, want mijn Marinenr. moest in iedere sok, broek, hemd etc. etc geborduurd worden – ca. 90 naar de “West” (Curacoa) zoals het toen heette. Ik had net verkering en bleef hier (achteraf had ik natuurlijk een hoop gemist) achter met een paar maten en werd geplaatst bij de verbindingsdienst op Marine Vliegkamp Valkenburg en overdag werkzaam op het Marine Electronisch Bedrijf te Oegstgeest. Buiten het wachtlopen (3 van de 4, of te wel 3 dagen vrij, 4e dag de wacht na de normale werktijd), heb ik een leuke tijd gehad. Stappen in Leiden, Den Haag, Noordwijk & Katwijk aan Zee enz. enz.
Mvkv_1 Zeilen
(L) Ook nog een paar leuke potjes voetbal gespeeld op het MVKV

(R) Zeilen met dienstmaatje Spaans uit Scheveningen, na diensttijd op het Brasemermeer nabij Oegstgeest. 1966-1967.

Na mijn diensttijd ging ik in 1967 weer naar hetzelfde kostgezin in Amsterdam terug en in 1968 trouwde ik met mijn huidige vrouw. Na iets meer dan een jaar weekendhuwelijk, kregen we in 1969 ons 1e huis aangeboden in de van Spilbergenstraat, Amsterdam-west. Was in die periode een hele gezellige buurt. In 1971 zijn we verhuist naar de A.J. Ernststraat, in Buitenveldert.
Argonaut (1969-1976)
In deze periode ben ik via Leo Iskes (ook werkzaam bij KPN) terechtgekomen bij de voetbalvereniging Argonaut, welke toen nog huisden op “Sportpark Sloten”. Daar speelden toen nog veel meer collega’s. Ik heb daar gebald in zowel het 1e als het 2e van de zaterdagafdeling en ben nog een keer kampioen geworden met het 2e. Een trainer die indruk op me heeft gemaakt was Jelle Voogel, werkzaam bij de afd. bestratingen van de Gemeente Amsterdam, waar ook Rinus Israel en wijlen Gerrie Knetemann werkten. Bij Argonaut heb ik o.a. voor de FPC (Feest & Propaganda Commissie) gewerkt, waarbij de feestavonden nog in het clubhuis van Blauw Wit werden gehouden. Naderhand toen we naar “Sportpark Spieringhorn” verkasten, met als buren DWS en SDW, heb ik nog bestuurswerkzaamheden (2e secretaris) voor Argonaut verricht en maakten we met een klein groepje, onder supervisie van de hr. Ter Borgh (Een clubman in hart en nieren en veel te vroeg overleden), van schoonmaakbedrijf Ruitenheer, het clubhuis schoon. 1 maal per maand van onder tot boven. De kleine (Dennis, inmiddels bijna 30 jaar) stond toen in een reiswiegje op de bestuurstafel. Bij de verhuizing naar het nieuwe sportpark, hebben we nog het trainingsveld van onze buren DWS moeten kraken, omdat er voor ons geen trainingsveld was gecreeerd. Dat is na het kraken alsnog geregeld. In 1975 heb ik samen met Joop van Looy, Leo Iskes (hebben ook bij S.C. Orient veteranen gespeeld) en nog een paar mensen de organisatie van het AVDW-bedrijfsvoetbaltoernooi overgenomen. Dat hebben Joop en ik volgehouden t/m 1996. In die tijd begon KPN ook driftig te bezuinigen. En was het dus snel gebeurd met ons jaarlijkse toernooi. We begonnen bij Argonaut, daarna div. jaren S.C. Orient en aansluitend nog enige jaren bij Rood Wit-A. Dat waren leuke opstekers voor de penningmeesters van de clubs, 2 zaterdagen 16 tot 20 teams met een dorstige aanhang op bezoek, later nog uitgebreid met damesteams en een zeskampcompetitie, aansluitend uiteraard de feestavond tot in de kleine uurtjes. Op die periode kijk ik dan ook met veel plezier terug. De fusie van Argonaut met de Zwarte Schapen, wat eerst AZS is geweest en naderhand Omniworld is geworden, heb ik niet meer meegemaakt.
S.C. Orient (vanaf 1985) in die tijd nog het AFC van Noord, thans Sc. Nieuwendam na een fusie met NEC’75.
In 1985, na 10 jaar stilstand, wel een pintje en een strootje, ben ik lid geworden van S.C. Orient en bij de veteranen terechtgekomen, samen met Klaas Post, niet te verwarren met Simon Post. Die superspits kwam later. Het was jammer, dat hij maar eens in de 3 weken kon spelen vanwege zijn werk bij de Dienst Voor De Sport en als hij het geluk had dat het voetballen een keer was afgekeurd, zag je hem 6 weken niet.
Mijn 1e wedstrijd uit bij Rapiditas in Weesp, bij dit toch wel kritische team, vergeet ik nooit meer. Fred Aue struikelde bij een ingooi over de krijlijn en hield daar een hersenschudding aan over. Het elftal bestond toen uit de volgende spelers: Cees van Amsterdam, Alfred Aue, Aat Boekhout, Anton Breuren, J.C.Hans van Horn, Philip Jonker, Gerrit Notenbomer, Klaas Post, Ben Ridder, Willem Roels, Jaap Dol, Hans Vlietman en Jan de Wit. Met als leiders: Jan Boekhout en Frits de Groof. We kregen regelmatig aanvulling van Nico Ruder, Ko Rensink, Rob de Boer, Anton Okhuijsen en Willem Lindenberg. De 50e (Abraham) verjaardag van Willem Lindenberg bij de uitwedstrijd tegen Blauw Wit is ook een verhaal apart. De man moest geld lenen, om een rondje te kunnen geven. Wel kreeg hij van de makkers van Blauw Wit een mooi beertje aangeboden. Willem dacht toen heel naief, dat deze gevuld was met dukaten. De seizoenen werden afgesloten met een bowlingavond, middels sponsoring van Appie Peijnenburg. Een man die de veteranen een warm hart toe droeg. In sept. 1995 is hij helaas veel te vroeg overleden. Ik ben ook nog een paar jaar jeugdleider geweest bij S.C. Orient, toen mijn zoon bij de E-tjes speelde (1985-1986), samen met de hr. Gerritsen. In deze periode werd er ook nog eens een voetbalclinic (1986) georganiseerd en waren Rinus Israel, Johnny van t’ Schip en Edward Metgod er te gast. Ik heb deze middag / avond nog op video vastgelegd en het is best leuk om dat af en toe eens terug te zien. Nadat ik in 1985 had meegedaan aan de “Kerstloop” van de club, had ik de smaak te pakken en ben samen met mijn buurjongen, Max Harms, die toen in de zat. 1 speelde gaan trainen voor de Marathon. In januari 1986 ben ik gestopt met roken. Na 10 jaar niets gedaan te hebben, en begonnen met een beetje ouwelullenvoetbal en wat trainingsarbeid, liepen wij ca. 4 maanden daarna de Marathon van Amsterdam, in mei 1986. Mijn tijd was 3.44.02 en daar was ik best een beetje trots op. Max was een kwartier eerder binnen. Via een zwager van mij kwamen wij (veteranen) in 1988, terecht op het toernooi van V.V. Leek. Na 7 jaar hielden we het in 1994 voor gezien, maar zijn er in 2002 weer teruggekeerd tot heden.
Het jaarlijks terugkerend veteranenweekend, als afsluiting van de competitie behoeft geen nader betoog, dat is inmiddels al meerdere malen gememoreerd en zeer gewaardeerd. Het is ook niet meer weg te denken uit ons programma.
Mooie & sportieve momenten in mijn loopbaan:
Namens mijn baas (KPN) heb ik vele leuke klussen mogen begeleiden, zoals RTV uitzendingen verzorgen / voorbereiden in het Olympisch Stadion, of “de Meer”. Div. wedstrijden van Ned X1, Ajax of ander toegewezen finales door de UEFA gezien- waarbij je dan ook toegang had tot de persconferenties.
De “EUROTOP” in 1997, afsluiting van een half jaar (Nederlands) voorzitterschap van de EEG op het Frederiksplein. Beatrix 60, het huwelijk van Willem & Maxima in 2002 en niet te vergeten een prachtige klus in 2000, namelijk EURO 2000, waar ik als 1 van de coordinatoren werkzaam was in de RAI, in de Host Master Controlroom van de NOS en de VRT, waar de Radio & TV uitzendingen van het voetbaltoernooi verzorgd werden, door en voor de vele buitenlandse stations, die daar hun tijdelijke studio’s hadden gebouwd. Voorts op uitnodiging van (AL & Ton O) (H & R), in 1992 Nederland – Schotland in Gothenburg bijgewoond en of het niet op kon ook nog de Finale CL in 1995, Ajax -AC Milan in Wenen, ook weer op uitnodiging van (H & R), waarbij ik de dag voor de finale, eerst nog heb meegewerkt om de RTV verbindingen t.b.v. de eventuele huldiging op het Museumplein voor te bereiden. In april 2002 na ruim 42 jaar gewerkt te hebben bij KPN, ben ik met de VUT gegaan, waar ik eerst wel heel erg aan moest wennen met al die vrije tijd. Maar gelukkig was er toen een hoop werk op de camping in Friesland te doen.
Toekomst.
Voorlopig wil ik, als het kan nog blijven spelen, maar langzamerhand moeten we het stokje overgeven aan de wat jongere veteranen. Deze jonge honden willen best hele wedstrijden spelen en kunnen dat ook. Wij, de wat oudere mannen, kunnen dan heel goed de wissels opvullen middels halve wedstrijden. En natuurlijk betrokken blijven bij het team, zoals Willem Roels, Jan Lackroy en Joop van Oostrum Sr., dat ook al jaren doen. Achter de geraniums, zie ik me voorlopig nog niet zitten. Het verzorgen van het “Nieuwsbulletin” doe ik met veel plezier, alhoewel er best wat meer input vanuit het team mag komen. Het lijkt mij best leuk, om samen met Flip, Ton, Hans, Ben en ?, wat dingen op te pakken t.b.v. ons team. B.v. bij het komende jubileum, 25 jaar veteranen 2 in 2007. We zien wel wat de toekomst brengt. Dit was het, ik vind het mooi zo, hier moeten jullie het mee doen.

Gerrit Notenbomer.

Hans van Horn

Flashback Hans van Horn (1938)
Gepubliceerd 3 oktober 2005 in NB nr. 3 van jaargang 2005-2006

Ook voor mij kwam het verzoek om mijn flashback te memoreren voor het Veteranen Nieuwsbulletin.
Het levenslicht zag ik op 26 Oktober 1938 en stond mijn wieg in de Palembangstraat nr. 53 in Amsterdam Oost. De beginnende jeugdjaren gingen als bij ieder ander, proberen zo groot mogelijk te worden en de wijsheid eigen te maken op de kleuterschool, lagere school en ambachtschool om een beroep te leren.
Hans_van_horn_kleuter
Kleuterschool

Ook het sporten was al gauw weggelegd voor me.
Het begon bij voetbalvereniging Ambon, spelend op “sportpark Drieburg”. De eerste jaren was het alleen maar trainen en onderlinge wedstrijdjes tegen leeftijdsgenootjes van andere verenigingen uit de buurt of die ook op het bovenstaande sportpark speelde. We werden volgens mij toen Welpen genoemd. Het echte werk in competitieverband was een aantal jaren later en heette je aspirant. Vervolgens C , B en A junior. De herinneringen vond ik daaraan nog steeds een zeer leuke tijd. En zeker als A junior Kampioen worden tegen toen onze concurrent Wilskracht/Snl en vervolgens onze krachten meten in de regio district Competitie. Die tijd liepen we allemaal met onze borst vooruit en we kregen toch wel een beetje kapsones. Wat weer resulteerde dat het hele elftal op de fiets naar de winkel van Perry v/d Kar op de Ceintuurbaan toog, om ons rugnummers op je shirt te laten zetten. Ik zelf en mijn teamgenoot Jan Schweiger waren de dubbele kosten kwijt i.v.m. dat ik nr. 10 en Jan nr. 11 op ons shirt kregen. (Het waren tenslotte 2 cijfers)
Hans_van_horn_a1
A1 Junioren

Na de jeugdjaren werd het jarenlang mijn bijdrage leveren voor de selecties van Ambon en S.C. Orient en op latere leeftijd meer voor de recreatie kiezend op een lager niveau.
Het totaalbeeld van al die voetbaljaren werd ook mede bepaald door vanaf begin van de lagere school tot zelfs 2 jaar na mijn militaire dienstplicht aan turnen te doen en dat was ook met de verenigingsnaam Ambon.
De militaire dienstplicht liep van September 1958 t/m April 1960 en het onderdeel was de Marine. Zo’n 21 maanden was toen de tijd dat men van huis was met nog een onderbreking van 14 maanden om de Marine te dienen in Nieuw-Guinea, dus die tijd was ik helemaal van huis. In dit tropenland heb ik me nog bezig gehouden met een derde sport, n.l. Judo.
Hans_van_horn_nieuw_guinea
Nieuw Guinea 1959-1960

Na de thuiskomst werd het wel een keus om een sport te laten vallen en dat werd Judo.
Nadat ik samen met het voetbal nog 2 jaren aan turnen gedaan heb, kwam het tijdstip dat ik het voetbal tot op de dag van vandaag nog tot mijn sportieve bezigheden zie en weer de laatste 20 jaren gecombineerd zie met het spelletje Tennis. Nu woon ik alweer zo’n 28 jaar in Koog a/d Zaan. Daarvoor ben ik samen met Nicola begonnen om bijna 2 jaar op de Prinsengracht (hartje Amsterdam) onze eerste huwelijksjaren te slijten. Toen de verhuizing naar de Stadionweg (toch wel iets anders in die tijd). Op loopafstand van het Olympisch Stadion. Dit was menig keer wel prettig, i.v.m. het voormalig Speedway gebeuren op de motor en de nodige voetbalwedstrijden van het Nederlands elftal. Die bezoeken aan dit Stadion werden als zeer prettig ervaren. Na zo’n vijf jaar wonen, werd het weer verhuizen en toen kwam de Hilversumstraat in Amsterdam Noord in het vizier. Met toen al de uitwijkmogelijkheid naar het tuincomplex “Wijkergouw” nabij Schellingwoude. Het tuinhuisje werd toen met 4 personen gedeeld, n.l. Nicola de kinderen Edwin en Miranda en mij zelf. Het lustrum van 5 jaar werd weer gehaald en toen kwam de derde verhuizing naar Koog a/d Zaan. Ik ben de boys van het voormalige Orient elftal nog steeds dankbaar waarin ik in speelde, dat dit hoofdstuk vlekkeloos verliep. De hulp bestond uit de spelers, Aad en Jan Boekhout, Cels Orlando, Herman Knaap en Gerrit v/d Leur.
Als slot van dit verhaal. Er ligt weer een zoveelste voetbalseizoen voor ons en daar ga ik vanuit dat dit net zo mag zijn als al die jaren ervoor met veel voetbalplezier, lol en mooie herinneringen waar we ons in kunnen vinden.

Hans van Horn